Italijanski jezik je romanski jezik, koji govori oko 62 miliona ljudi, od kojih većina živi u Italiji. Standardni italijanski temelji se na firentinskom narečju. Ima duple (ili duge) samoglasnike, kao latinski (za razliku od drugih romanskih jezika, kao francuski i španski).
Kao kod drugih romanskih jezika, izuzev francuskog, naglasak reči je različit.
Italijanski je službeni jezik u Italiji i San Marinu, te u švajcarskim kantonima Ticino i Grigioni.
Italijanski je uz latinski drugi službeni jezik u Vatikanu, uz slovenski je službeni i u slovenskim primorskim opštinama Koper, Izola i Piran,
Dosta je raširen i među potomcima iseljenika u Luksemburgu, SAD-u i Australiji.
Takođe je široko razumljiv i podučavan na Malti, gdje je bio jedan od službenih jezika do 1934. kad ga je zamenio engleski. Mnogo manje se govori u bivšim afričkim kolonijama Italije, kao što su Somalija, Libija i Eritreja.
Italijanski je peti po redu jezik na svijetu koji se uči u školama (posle engleskog, francuskog, španskog i nemačkog).
Italijanski jezik za odrasle odvija se po programu izdavacke kuce“Alma EdizioniFirenze“,“Esspreso 1,2,3“.
